24e column. Het Messiaanse Vrederijk
Vanochtend kwam de uitverkiezing langs op onze gebedskring.
Bij het bidden was ik nogal stil en dat is wel vaker zo.
Omdat ik met evangelisatie niet meer uit de voeten kon.
Vroeger liep ik daar als kind al tegenaan. Hoe kan het dat ik precies in het juiste wiegje geboren ben om in de hemel te komen en een ander niet?
Of dat je het evangelie hoort en je wilt het niet geloven, dan ben je helemaal de pineut.
Het kon er bij mij niet in dat er een hemelse plek zou bestaan voor mij bij God.
En dat een ander daar dan niet zou zijn.
Nu bij het lezen van de Bijbel kom ik er steeds meer achter dat het ook niet zo zit.
Iedereen komt uiteindelijk bij God, want Hij wil het en wat Hij wil gebeurt ook.
En wij, in onze Reformatorische en Evangelische wereld, hebben ervan gemaakt dat het van ons afhangt. Respectievelijk dat we een bevindelijke ervaring moeten hebben of dat we een keuze moeten maken voor Jezus.
O, het is zo lastig om hier iets over te zeggen zonder op tenen te gaan staan en goed begrepen te worden. Kijk maar naar David de Vos en Reinier Sonneveld.
Op hun boeken is ook wel een groot ding aan te merken. Ze laten voor mijn gevoel los dat de Bijbel God’s onfeilbaar Woord is. En toch wil ik niet meer stil zijn.
Want de grootheid van God is in het geding. En de uitverkiezing van Zijn volk Israël.
Het begrip van de hele Bijbel is doorslaggevend. Lees je de Bijbel als Woord van een rechtvaardige, (ver)oordelende God die ook nog Liefde is of lees je de Bijbel als het Woord van God die Liefde is? Of pluk je teksten?
Elke tekst in de Bijbel zegt, op zichzelf genomen, niets. Je gaat er zelfs gigantisch de bietenbrug mee op als je alleen maar een tekst eruit licht. Pas als je God 100 procent als Liefde ziet en goed, kun je elke op zichzelf staande tekst juist interpreteren.
En wat een ontdekkingen doe je dan! Hij wordt elke dag groter en geweldiger in mijn leven!
Bij ons christelijke toekomstbeeld zeggen we altijd dat we na ons overlijden gelijk in de hemel bij God komen (of in de hel). Als we met hemel de volmaakte toestand van de eeuwigheid bedoelen klopt het Bijbels gezien niet.
Dan raak je ook in de war met b.v. Jesaja 65. Hier sprak ik laatst met iemand over. Hij was bang dat hij in de hemel weer hard aan het werk moet, zijn eigen huis bouwen en zo.
Het wordt dan allemaal heel onbegrijpelijk.
Jesaja 65 vers 17 tot 25 is een beschrijving van het Messiaanse Vrederijk. De schepping zal worden vernieuwd, zie ook psalm 104 vers 30b. de oude schepping is met vuur verbrand, zie Openbaring 21 vers 1. Christus zal in deze aeon (is: tijdperk) als Koning heersen.
Satan is dan voor 1000 jaar in de afgrond opgesloten, zie Openbaring 20 vers 1 tot 3.
Het Messiaanse Vrederijk is nog niet de volmaakte toestand van de eeuwigheid. Erna komt het oordeel voor de grote witte troon. Het is God’s goedheid dat Hij oordeelt, Paulus noemt Gods oordeel dan ook met recht: evangelie, dat is: goed bericht. Zie Romeinen 2 vers 16.
Slachtoffers ontvangen genoegdoening en daders wordt hun kwaad vergolden.
Degenen die geoordeeld worden voor de grote witte troon, zijn niet opgewekt in onvergankelijkheid, er wordt geoordeeld over hun oude leven en ze worden in het oude lichaam gericht. Daarom sterven zij een 2e keer, net als b.v. Lazarus, het dochtertje van Jaïrus en de jongeling van Naïn.
Zij sterven een 2e keer doordat ze in het meer van het vuur worden geworpen, dat is de 2e dood, Openbaring 20 vers 14.
Zij ontvangen onvergankelijk leven als de dood wordt teniet gedaan, daarover meer in de volgende column.